بزرگسالی و خطر اوتیسم

بزرگسالی و خطر اوتیسم

اهمیت تشخیص درست و نیاز های جدی برای حمایت اختلال طیف اوتیسم در بزرگسالان

​این مقاله،  بر اساس تازه ترین تحقیقات در زمینه اوتیسم (ASD) تدوین شده است ، به بحران حیاتی و رو به گسترش تشخیص دیرهنگام در بزرگسالان اوتیستیک می‌پردازد و چالش‌ها و راهکارهای حیاتی را برای این جمعیت مشخص می‌کند.
​۱. مسیر تشخیص و اهمیت آن
* ​مسیر رایج: بسیاری از بزرگسالان از طریق تحقیقات آنلاین شخصی، تشخیص فرزندان، یا بینش‌های ناگهانی در جلسات درمانی به احتمال اوتیستیک بودن خود پی می‌برند و به مراکز تخصصی ارجاع داده می‌شوند.
* ​افزایش شناخت و آگاهی: در سال‌های اخیر، تعداد افراد بزرگی که در سنین بالا (اغلب دهه‌های ۳۰ ، ۴۰ و ۵۰ زندگی) تشخیص اوتیسم دریافت می‌کنند، افزایش چشمگیری یافته است.
​۲. مشکلات و چالش‌های اصلی در تشخیص

* ​پنهان کردن (Masking): جدی ترین چالش این است که بزرگسالان سال‌ها ویژگی‌های اوتیسمی خود را پنهان کرده‌اند تا از نظر اجتماعی پذیرفته بشوند.
•  این رفتار جبرانی، علائم اصلی را در معاینات بالینی پنهان می‌کند.
* ​اشتباه در تشخیص : علائم اوتیسم اغلب به اشتباه با اختلالات هم‌زمان دیگری نظیر افسردگی مزمن اضطراب شدید ، یا اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD) تشخیص داده می‌شوند، که منجر به توانبخشی و درمان‌های بی اثر می‌شود.
•
* ​کمبود مراکز و منابع قابل اعتماد: کمبود متخصصان و مراکز تشخیصی تخصصی  برای بزرگسالانمانند مرکز کاردرمانی اوتیسم یا مرکز گفتاردرمانی اوتیسم
* مرکز مشاوره اوتیسم مرکز روانشناسی اتیسم و…، گرفتن تشخیص صحیح را دشوار می‌سازد این مشکل از اساسی ترین موانع در راه کمک به جامعه ی توانخواه است
•
​۳. نتایج تشخیص درست و راهکارها
* ​تغییر شکل زندگی: دریافت تشخیص درست، برای فرد یک “رخداد متحول کننده زندگی” محسوب می‌شود، چرا که چارچوبی برای درک خود فراهم می‌کند و سال‌ها سردرگمی و پریشانی را توضیح می‌دهد.
* نیازهای اساسی: جامعه نیازمند توسعه فوری پروتکل‌های تشخیصی دقیق و متناسب با افراد بزرگسال است که تفاوت‌های جنسیتی و فنوتیپی (تنوع در ظاهر علائم) را در نظر بگیرد.
* ​حمایت کامل و جامع: باید سرمایه‌گذاری بر روی خدمات حمایتی و پشتیبانی بلندمدت و تأییدکننده تنوع عصبی (Neurodiversity-affirming) افزایش یابد، شامل:
* ​استراتژی‌های شغلی متناسب و کارامد
* ​گروه‌های تخصصی مهارت‌های اجتماعی
* مشاوره درمانی که فراتر از تمرکز بر “درمان بیماری” باشد و بر پذیرش هویت متمرکز شود.
* وجود فضاهای تفریحی با استاندارد های مشخص و …
در تمامی مراحل در صورت لزوم حضور کاردرمانگر اتیسم گفتاردرمانگر و روانشناس و مددکار اوتیسم در کنار توانخواه بسیار کمک کننده خواهد بود.
کاردرمانگر میلاد محمدی ترازک
منبع
Journal of Autism and Developmental Disorders